Heykel

Heykel ya da yontu, muhtelif araçlar kullanarak üçboyutlu düzenlemeler yapma, bu yolla yaratılan estetik gçrünüm aracılığıyla da duygu ve düşünceleri ifade etme sanatıdır. Oluşturulan eser soyut ya da somut olguları simgelendiriyor olabilir, betimleyici ya da süsleyici nitelik taşıyabilir.Heykel çok eski çağlardan beri herhangi bir kişi ya da olayın anısını yaşatmak amacıyla da kullanılmıştır.

Türkler çok eski çağlardan beri taş işçiliğinde başarılı eserler ortaya koymuşlardır.En eski örneklerine Orta Asya sanatında rastlanır.Orhun Anıtları anıtsal heykeller olarak da düşünülebilir.İnsan figürünün simgesi olarak taştan yontulmuş balballar, babalar da ilkel heykel örnekleridir.İslam dininin benimsenmesinden sonra dinsel kaideler gereği, öteki sanatlarda olduğu gibi heykelde de betimlemecilik bırakılmış, bunun yerine süslemeci yanı ağır basan kabartmacılık, oymacılık, kakmacılık gibi sanatlar öne çıkmıştır.Gene de Anadolu Selçukluları'nın yaptığı yapılarda insan ve hayvan figürlerini kullanan kabartmalara rastlanır.

Mezar taşları, nişan taşları Osmanlı Devleti döneminde de en ince biçimde işlenen, en güzel süslemelerle donatılmış eserler olmuşlardır. Bazen çeşme, şadırvan, havuz, fıskiye gibi yararlı amaçlarla üretilmiş eserleri de bunlarla birlikte düşünme olanağı vardır. Günümüzde Türk heykel sanatından söz edilirken batı etkisi altında gelişen, çağdaş üçboyutlu düzenlemeler oluşturma sanatı akla gelmektedir.



          Önceki Sayfa         Sonraki Sayfa       GENEL BİLGİLER SAYFASINA DÖNÜŞ